TARAFTAR “NEFES” OLUR!

Sivasspor, bu sezon kendi saha ve seyircisi önünde oynadığı karşılaşmalarda yeterli desteği göremedi.

Stadyumda tribünler boş kaldı.

Fakat, bu durum “yiğidoların” takımlarına küstüğü anlamına gelmez.

Ben, bunda en büyük etkenin Sivasspor yönetiminin "taraftarları" stada çekecek futbolcu transferi yapmamasına ve kaliteli bir kadro kurmamalarına bağlıyorum.

Mesela, iyi bir "on numara" alınabilirdi!

Yada takımın, gol yükünü çekecek kaliteli forvet!

Bu bir sebep olabilir, ama tribünlerin boş kalmasını tamamen buna bağlamakta "aslında" doğru değil.  

Gerçek anlamda taraftar, şartlar ne olursa olsun takımından "hemen" vazgeçemez.  

Vaz da geçmemeli!

Tüm olumsuzluklara rağmen, Sivasspor taraftarında her sezon başlangıcında olduğu gibi, bu sezonda ayrı bir heyecan, ayrı bir umut vardı.    

Hedefin, “Süper Lig” olması da işin cabasıydı!

Taraftarlık, kimine göre vazgeçilmez bir tutku, kimine göre büyük bir heyecan ve kimine göre tedavisi olmayan bir hastalıktır.  

Nasıl düşünürseniz düşünün, futbolun da olmazsa olmazıdır, taraftar...  

Taraftarlık, bir takımı tutmak ve  tuttuğun takımı desteklemektir.

Ama taraftarlık, ülkemizde çoğunlukla "sadece" başarıya ortak olma duygusu ve isteğini içeren bir anlayış var.

Bu anlayış kırmızı- beyazlı “yiğidolar” da daha da ön planda!  

Başarı olunca herkes sahiplenir ve her kesim tarafından destek verilir, takıma.  

Hatta, bazı kesimler tarafından platforma çıkılıp boy gösterilir.

Türkiye Kupası kazanıldığı zaman...

Yani taraftarların tezahüratlarda söylendiği gibi "iyi günde, kötü günde" sözlerinin sadece ilk bölümü daha çok geçerlidir.  

Bu nedenle de "başarı için her yol mübah" anlayışı hakimdir, ülkemiz futbolunda.  

Bunu tercih eden taraftarlar ve yöneticiler de vardır.

Ama, Sivasspor'da yöneticiler de de taraftarlık duygusunun ön planda olması beklenir.

Bu da son derece normal!

Futbolun sevildiği bazı ülkelerde ise taraftarlık; biz de olduğu gibi sadece şampiyonluklara ve başarıya endeksli değildir.  

Tuttuğu takım küme düşerken bile gözyaşları ve alkışlarla uğurlayabilmek olgunluğu vardır. Başka ülkelerde...  

Tabi bu durum birde Sivasspor camiası vardır.

İşte bu olgunluğu, düşen takımı alkışlamayı Sivasspor’un taraftarı göstermiştir.  

2015-2016 sezonunda küme düşerken son maçta alkışlar ve göz yaşları kaplamıştı 4 Eylül stadyumunun her bir tribününü.  

İşte böyle tutkuludur, Sivasspor taraftarı!  

Yiğidoların takımına küsmesi mümkün değil!

Şartlar, taraftarın maça gelmesi için uygun değil.

Kısacası; gazeteci büyüğüm İsmail Dursun'un maç sohbeti ederken kurduğu cümle çok hoşuma gitmişti.

Neydi o cümle derseniz. “sahadan ses gelirse, taraftar nefes olur”...

Sivasspor camiasının bulunduğu ortamı ve duyguyu çok iyi anlatıyor bu cümle.

Öyle değil mi?

Kalın sağlıcakla...