Sivas’ın sanayi tarihine tanıklık eden ve 1939 yılında kapılarını açan TÜRASAŞ Sivas Bölge Müdürlüğü, sadece vagon üretimiyle değil, yerleşkesinde yükselen devasa kulesiyle de şehrin ruhunu yansıtıyor. İlk inşa edildiği yıllarda bölgenin su ihtiyacını karşılamak amacıyla bir "su deposu" olarak tasarlanan 44 metre uzunluğundaki bu yapı, zamanın ruhuna ayak uydurarak işlev değiştirdi. Su depolama özelliğini yitirdikten sonra üzerine eklenen saat mekanizmasıyla kentin en yüksek saat kulesine dönüşen bu yapı, 87 yıldır adeta Sivas’ın pusulası görevini üstleniyor.
Sivas'ın Kalbindeki O Ses 87 Yıldır Bir Gün Bile Şaşmadı!https://t.co/OBmC5LLUBg pic.twitter.com/LViPGpEYNN
— Bizim Sivas Gazetesi (@bizimsivascomtr) February 11, 2026
İşçinin Gözü Kulede, Kulağı Sesinde
TÜRASAŞ’ın devasa atölyelerinde demiryolu sektörü için vagon üretimi ve onarımı yapan binlerce çalışan için bu kule, hayatın akışını belirliyor. Kulenin dört bir yanına bakan saatler, mesainin başladığı, mola vaktinin geldiği ve evlere dönüş saatinin çaldığı anları sessiz bir disiplinle hatırlatıyor. Fabrika sahasının genişliği ve gürültüsü nedeniyle saati görme imkanı olmayan işçiler için ise devreye o efsaneleşen "boru sesi" giriyor. Kuleden yayılan bu güçlü siren, zamanın geldiğini fabrikanın en kuytu köşesine kadar ulaştırıyor.
Şehrin Ortak Hafızasındaki Yankı
Ancak bu ses, sadece fabrika sınırları içerisinde kalmıyor; Sivas’ın dar sokaklarından geniş meydanlarına kadar kentin her köşesinde yankılanıyor. Yıllar geçtikçe kuledeki boru sesi, Sivaslılar için sıradan bir fabrika sireni olmaktan çıkıp kentin kolektiv hafızasında yer eden bir sembol haline geldi. Çarşıda esnafın, yolda yürüyen vatandaşın hatta evinde oturan ev hanımının bile kulak kabarttığı bu ses, Sivas’ta gündelik yaşamın doğal bir parçası olarak kabul ediliyor.
87 Yıllık Kesintisiz Gelenek
Günümüzde modern dijital saatlerin ve akıllı telefonların kuşatmasına rağmen, TÜRASAŞ’ın tarihi saat kulesi ve boru sesi işlevselliğinden hiçbir şey kaybetmedi. Teknolojinin hızı karşısında eskimeyen bu gelenek, Sivas’ın sanayi kimliği ile kültürel mirasının nasıl iç içe geçtiğini gösteriyor. 87 yıl önce işçilerin vaktini belirlemek için kurulan bu sistem, bugün hala aynı kararlılıkla kentin zamanını tutmaya ve Sivaslıların hayatına ritim katmaya devam ediyor.
