MÜSİAD Kayseri Şubesi Başkanı Burhan Akmermer’in, Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırmaları (SEGE) kapsamında Kayseri’nin TR72 Bölgesi içinde Sivas ve Yozgat ile birlikte değerlendirilmesine yönelik eleştirileri, Sivas kamuoyunda dikkatle karşılandı. Kayseri’nin mevcut bölgesel sınıflandırmadan çıkarılarak kendi dinamiklerine uygun ayrı bir kalkınma planı oluşturması gerektiği yönündeki açıklamalar, “ortaklık mı, ayrışma mı?” sorusunu yeniden gündeme taşıdı.
TR72 Bölgesi; Kayseri, Sivas ve Yozgat’ı kapsayan ve yatırım teşvikleri ile kalkınma projelerinde ortak hareket edilmesini öngören bir yapı olarak biliniyor. Bu model özellikle görece dezavantajlı illerin desteklenmesini hedefliyor.
“Aynı Masada Oturup Zor Zamanda Ayrılmak Doğru Değil”
Sivaslı sanayici ve iş dünyası temsilcileri, bölgesel kalkınmanın ancak dayanışma ruhuyla anlam kazanacağını vurguluyor. Ekonomik göstergeler güçlendiğinde ortak çerçeveden ayrılma talebinin doğru bir yaklaşım olmadığını savunan temsilciler, birlikteliğin sadece avantaj dönemlerinde değil, sorumluluk dönemlerinde de sürdürülmesi gerektiğini dile getiriyor.
Sivas cephesinde öne çıkan görüş net: TR72 bir yük değil, ortak sorumluluk. Güçlü olanın ayrıştığı değil, bulunduğu bölgeyi birlikte yukarı taşıdığı bir modelin gerçek kalkınma anlayışını yansıttığı ifade ediliyor.
Faz 1 Süreci Hafızalarda
Endüstriyel bölgelerin açıklanması sürecinde Kayseri’nin güçlü lobi faaliyetleri sonucu Faz 1 kapsamına girerek Sivas’tan ayrıştığı yönündeki geçmiş tartışmalar da yeniden hatırlatılıyor. O dönemde Sivas iş dünyasında oluşan kanaat, bölgesel bütünlük yerine şehir önceliklerinin öne çıktığı yönündeydi.
Bugün TR72’den ayrılma söylemleri, o sürecin devamı niteliğinde değerlendiriliyor. “Aynı bölge içinde kalındığında ortaklık, güçlü olunduğunda ayrışma” anlayışının sürdürülebilir olmadığı görüşü kamuoyunda yüksek sesle dile getiriliyor.
Bölgesel Kalkınmada Ortak Akıl Vurgusu
Kayseri’de gündeme gelen yeni birlik arayışları ve ihracat gelirlerinin şehir içinde kalmasına yönelik modeller, doğal olarak yerel menfaatleri önceleyen adımlar olarak görülüyor. Ancak Sivas iş dünyası temsilcileri, bölgesel kalkınma politikalarının tek taraflı taleplerle değil; üç ilin ortak aklıyla şekillenmesi gerektiğini savunuyor.
Sivas cephesinden bakıldığında, TR72’den ayrılma talebi dayanışma ruhuyla örtüşmüyor. Bölgesel kalkınma; güçlü olanın ayrıldığı değil, güçlü olanın bölgesini birlikte büyüttüğü bir anlayışla kalıcı hale geliyor.
