ASGARİ ÜCRET MASASINDA EKSİK SANDALYE
Asgari ücret tartışmaları ilk toplantıyla beraber başladı.
Takvim işliyor, açıklamalar geliyor, tahminler havada uçuşuyor…
Ancak masaya yakından bakıldığında ciddi bir eksiklik göze çarpıyor.
Masada hükümet ve işveren temsilcileri var. Fakat işçi tarafı fiilen yok. Çünkü Türk-İş, bu yılki süreçte masaya oturmayacağım dedi ve öyle de yaptı.
Bu durum da haklı bir soruyu beraberinde getiriyor:
Asgari ücret, gerçekten asgari ücretliyi temsil edenler olmadan mı belirlenecek?
Daha da düşündürücü olan bir başka veri ise şu:
Yapılan araştırmalara göre Türk-İş bünyesinde çalışan asgari ücretli oranı yaklaşık yüzde 2 civarında. Bu tablo, “Asgari ücretlinin sesi kim?” sorusunu daha da güçlendiriyor.
Elbette Türk-İş köklü bir sendika; ancak mevcut sosyolojik yapı, asgari ücretlinin günlük hayatını ne kadar doğrudan temsil edebildiği konusunda soru işaretleri bırakıyor.
Öte yandan hükümet cephesinden gelen mesajlar daha net. Ekonomi yönetimi uzun süredir hedef enflasyon vurgusu yapıyor. Bu da zam oranının yüzde 25 bandında şekillenebileceğine işaret ediyor.
Cumhurbaşkanı’nın sık sık dile getirdiği “işçimizi enflasyona ezdirmeyeceğiz” söylemi ise bu oranın bir miktar üzerine refah payı eklenebileceği beklentisini güçlendiriyor.
Bu senaryoda yüzde 28 civarı bir artış ihtimali masada duruyor.
Dile getirdiğim değerlendirmeler bir kulis bilgisi değil; tamamen kişisel gözlem ve yorumlardır.
Ama asıl olan ortak bir sorun var: Masada temsil edilmeyen bir taraf bulunuyor.
Bugün ortaya çıkacak rakam; patronla devlet arasında, dengeler gözetilerek belirlenecek. Asgari ücretlinin mutfağı, kirası, faturası ve borcu ise bu masada dolaylı olarak konuşulacak. İşte tam da bu nedenle bu yılki asgari ücret süreci, sadece bir zam tartışması değil; aynı zamanda temsiliyet tartışmasıdır.
Asgari ücret artışı belirlenecek, evet…
Ama asgari ücretli, o masada yine misafir bile değil.
