ZEMHERİ BEREKETİ

Sivas, yıllar sonra eski kışların nostaljisini yeniden yaşadı. Hani o “eski hesap” denilen, karakışın gerçekten karla geçtiği zamanlar vardı ya… İşte bu yıl Sivas, zemheriye tam da öyle girdi. Kar bereketiyle, umutla ve yüzlerdeki tebessümle.

Zemheri ayındayız artık. Soğuğu serttir, ayazı keskindir ama Sivaslı için zemheri demek aynı zamanda bereket demektir. Yağan her kar tanesi sadece beyaz bir örtü değil; toprağa düşen rahmet, barajlara dolan umut, baharda açacak güllerin habercisidir. Bu yıl kar, cimrilik etmeden geldi. Dağlar, ovalar, çatılar beyaza büründü. Barajlardaki doluluk oranı şimdiden yüzleri güldürmeye başladı.

Sokakta, çarşıda, kahvede herkesin dilinde aynı cümle var: “Bereketli olur inşaallah.” Çünkü bu şehir kuraklığın ne demek olduğunu son yıllarda fazlasıyla hissetti. Yağmurun azlığı, karın yokluğu sadece toprağı değil, insanların içini de kurutmuştu. Şimdi ise karla birlikte içimiz de ferahlıyor. “Kuraklık yok artık” demek, belki de uzun zamandır kurduğumuz bir cümleydi.

Kış ayının bu bereketi, sadece bugünü değil yarını da düşündürüyor. Baharda açacak çiçekler için, tarlada yeşerecek ekinler için, yaylalarda otlayacak hayvanlar için… Kar, sessiz sedasız ama derin bir hazırlık yapıyor. Toprak dinleniyor, su depolanıyor, tabiat kendini yeniliyor.

Sivaslılar olarak bu bereketli kar yağışlarını gerçekten özlemişiz. Soğuğuna rağmen sevdiğimiz, ayazına rağmen beklediğimiz bir kış bu. Çünkü biliyoruz ki bu kar, rahmettir. Zemheri sert gelir ama ardından umut taşır.

Dileğimiz aynı: Bereketiyle gelsin, bereketiyle kalsın. İnşaallah.

Bundan dolayı ‘Kar külfet değil, bereket!’ diyerek Sivas Belediyesi kurban kesti…

Bundan dolayı diller ve dudaklar dualarla kıpır kıpır oldu…

Vesselam…