Sivas’ta 22 Aralık’ta başlayan ve 30 Ocak itibarıyla sona eren 40 günlük zemheri dönemi, yerini halk arasında "Gücük" olarak bilinen Şubat ayına bıraktı. Adını diğer aylara göre kısa olmasından alan Gücük ayı, Sivas gibi sert karasal iklimin yaşandığı bölgelerde "kısa ama etkili" soğuklarıyla nam salmıştır. 1 Şubat itibarıyla başlayan bu dönem, kışın ikinci yarısı olan "Hamsin" sürecinin de en kritik evresini oluşturuyor.
Sivas’ta Gücük Gücüklüğünü Yapar!
Eskilerin "Gücük gücüklüğünü yapar" sözü, bu ayın ne kadar istikrarsız olabileceğini özetler. Gücük ayında Sivas'ta doğa, adeta kış ile bahar arasında bir savaş verir. Gün içinde güneş parlayıp karları eritirken, akşam saatlerinde aniden bastıran ayaz, eriyen suları buza çevirir. Doğada hayvanlar yavaş yavaş yuvalarından kıpırdanmaya başlasa da, Şubat ayının fırtınaları ve ani kar yağışları doğadaki bu erken uyanışı sık sık sekteye uğratır.
Cemreler Doğaya Can Suyu Oluyor
Gücük ayının en büyük müjdecisi ise hiç şüphesiz "cemreler"dir. Doğadaki ısınmanın sembolü olan cemrelerin ilki Şubat ayının ortalarında düşer. Yaklaşık 19-20 Şubat tarihlerinde havaya düşen ilk cemre ile Sivas'ın o sert ayazı kırılmaya başlar. Ayın son günlerine doğru, 26-27 Şubat tarihlerinde ise ikinci cemre suya düşer. Bu olayla birlikte donan akarsuların ve göllerin buzları çözülmeye, doğadaki su döngüsü hızlanmaya başlar.
Hamsin ve Doğanın Hazırlığı
Zemherinin bitişiyle başlayan 50 günlük Hamsin döneminin en önemli parçası olan Gücük ayı, Mart ayına kadar devam eder. Sivas kırsalında bu dönemde ağaçların sularının yürümesi için hazırlıklar başlar ancak "kocakarı soğukları" olarak da bilinen ani dondurucu günler her an tetiktedir. Doğadaki uyanışın başladığı, toprak altındaki canlıların hareketlendiği bu 28 günlük (artık yıllarda 29) süreç, kışın son savunma hattıdır. Sivaslı sürücüler ve çiftçiler için Gücük ayı, cemrelerin sıcaklığına rağmen tedbirin elden bırakılmadığı bir dönemdir.
