Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde somut olmayan kültürel mirasın korunması ve geleneksel sanatların gelecek kuşaklara aktarılması amacıyla dikkat çeken bir etkinlik gerçekleştirildi. “Atölye=Workshop Çalışması: Bellek, Kimlik, Kültür Arayışları” başlıklı programda, Türk dokuma sanatının en köklü tekniklerinden biri olan çarpana dokuma ele alındı.
Doç. Sevda Karaseyfioğlu Paçalı koordinasyonunda ve Sivas Olgunlaşma Enstitüsü iş birliğiyle düzenlenen etkinlik, akademi ile geleneksel zanaat arasında güçlü bir köprü kurdu. Katılımcılar hem teorik hem de uygulamalı eğitimlerle çarpana dokuma sanatını yakından tanıma fırsatı buldu.
GELENEKSEL SANAT AKADEMİK ZEMİNDE ELE ALINDI
Etkinlik kapsamında çarpana dokuma sanatı, yalnızca bir el işi tekniği olarak değil; kültürel hafızayı taşıyan bir miras unsuru olarak değerlendirildi. Kartlı dokuma sistemiyle yapılan bu kadim teknik, tarih boyunca kemer, kolon ve çeşitli tekstil ürünlerinin üretiminde kullanıldı.
Programda, çarpana dokumanın teknik yapısı, kullanılan araç-gereçler ve motiflerin sembolik anlam dünyası ayrıntılı şekilde aktarıldı. Geleneksel motiflerin taşıdığı kültürel kodlar ve kimlik unsurları, akademik bir perspektifle analiz edildi. Böylece zanaat ile kültürel kimlik arasındaki bağ görünür hale getirildi.
UYGULAMALI EĞİTİMDE ÇARPANA DOKUMA DENEYİMİ
Çarpana dokuma sanatçısı Lütfiye Çiftçi tarafından yürütülen uygulamalı eğitimlerde katılımcılar, kartlı dokuma sistemini birebir deneyimledi. Dokuma sürecinin aşamaları, ip hazırlığından motif oluşturma tekniklerine kadar uygulamalı olarak gösterildi.
Katılımcılar, teorik bilgilerin pratiğe nasıl dönüştüğünü gözlemleme fırsatı bulurken, geleneksel üretim sürecinin sabır ve dikkat gerektiren yönlerini de deneyimledi. Etkinlik, özellikle öğretmen adayları ve sanat eğitimi alan öğrenciler açısından önemli bir kazanım sağladı.
KADİM TEKNİKLERDEN ÇAĞDAŞ TASARIMA
Programda ayrıca çarpana dokuma sanatının çağdaş tasarım anlayışı içinde nasıl yeniden yorumlanabileceği de ele alındı. Geleneksel tekniklerin modern tasarım yaklaşımlarıyla buluşturulması, kültürel mirasın sürdürülebilirliği açısından önemli bir adım olarak değerlendirildi.
Etkinlikte yapılan değerlendirmelerde, somut olmayan kültürel mirasın yalnızca korunması değil, aynı zamanda günümüz estetik anlayışıyla yeniden üretilmesi gerektiği vurgulandı. Bu bağlamda çarpana dokuma, geçmiş ile gelecek arasında kurulan bir kültür köprüsü olarak öne çıktı.
Sivas’ta gerçekleştirilen bu atölye çalışması, geleneksel sanatların akademik ortamda ele alınmasının önemini bir kez daha ortaya koydu. Bellek, kimlik ve kültür arayışları ekseninde şekillenen etkinlik, hem teorik hem de uygulamalı boyutuyla katılımcılara çok yönlü bir deneyim sundu. Çarpana dokuma sanatı, bu buluşmayla birlikte yalnızca geçmişin bir hatırası değil, geleceğe taşınan canlı bir kültürel değer olarak yeniden anlam kazandı.
