Halk arasında yaygın şekilde "kemik erimesi" olarak adlandırılan osteoporoz, kemiklerin zamanla zayıflayarak çok ufak travmalarda ve sarsıntılarda bile kolayca kırılabilir hale gelmesine yol açıyor. Bu sinsi hastalık, maalesef vücutta ciddi bir kırık gelişene kadar hastaya hiçbir belirti ya da sinyal vermeyebiliyor. Hastalığın ancak çok ileri dönemlerine ulaşıldığında sırt ağrısı, bel ağrısı, boyda zamanla kısalma ve kamburluk gibi duruş bozuklukları gözle görülür şekilde meydana geliyor. En çok kalça, bel ve bilek kemiklerini vuran bu rahatsızlık, omurlarda yol açtığı hasarlarla kalıcı sakatlıklara, hatta ölümlere zemin hazırlayabiliyor.
30 Yaşından Sonra Vücutta Yıkım Süreci Başlıyor
İnsan vücudundaki kemik yapım ve yıkım süreci belli bir yaş döngüsüne göre şekilleniyor. 20 yaşına kadar yapım aşaması ön plandayken, 30 yaşına kadar vücutta maksimum kemik kitlesi oluşuyor. Ancak 30 yaşından sonra denge tamamen değişiyor ve yıkım süreci ön plana geçiyor. Kadınlar, yaşlılar, ailesinde kırık öyküsü bulunanlar ve minyon yapılı zayıf kişiler büyük risk altında yer alıyor. Ayrıca uzun süreli kortizonlu ilaçlar, mide ve epilepsi ilaçları kullanmak, hareketsiz yaşam, sigara, alkol, aşırı zayıflık ve zayıflama ameliyatları da bu tehlikeli erimeyi doğrudan tetikliyor.
Doğru Beslenme ve Günlük Takviyeler Hayat Kurtarıyor
Tüm bu karanlık tabloya rağmen kemik erimesi doğru adımlarla önlenebilir bir hastalık olarak öne çıkıyor. Korunmak adına proteinden ve kalsiyumdan zengin beslenmek, vücut ağırlığını normal sınırlarda tutmak gerekiyor. Günlük 1000-1200 miligram kalsiyum alımı için az yağlı süt ürünleri, koyu yeşil sebzeler ve balık tüketimi büyük önem taşıyor. Ayrıca kalsiyumun bağırsaklardan emilmesi için günlük 600-800 ünite D vitamini takviyesi ve düzenli yürüyüşler şart. 65 yaş üstü kadınlar ile 70 yaş üstü erkeklerin her yıl düzenli kemik mineral dansitometri taraması yaptırması, kırıklar oluşmadan kalıcı tedavi şansı sunuyor.
