Bir millet düşünün, şanlı şerefli onurlu asil, sonunda ölüm olsa ne yazar söz konusu vatan ise gerisi teferruat diyen bir millet! Genci kadını yaşlısı hatta çocuğu ile ille vatan! sadece vatan! diyen.
Musap sadece 8 yaşında 2.sınıf öğrencisi, haberleri izliyor bizimle, bir anne feryat ediyor, bunları çocuk kalbi ile gözlemliyor. Baktım gözleri dolmuş, “Teyze!” dedi bana “anlıyorum o anneyi çok üzgün çünkü çocuğu şehit olmuş, ama vatan için bende şehit olurum vatan çok önemli.”
Musaplar, Ahmetler, Mehmetler bu ülkeye dilerim ki ilim adına bilim adına ileriye taşısınlar, yalnız 8 yaşında bunu söyleyen bir çocuk varsa bu ülkede düşmana yer yok. ''Vatan sevgisi imandandır'' buyuruyor kutlu nebi bizdeki vatan sevgisi ile destanlar yazılmış asırlar boyu, kaçmadan savaşmak atalarımızdan miras bize. İlle vatan ille vatan. Vatanı olmayanın neyi olur ki bayrağı dalgalanmıyorsa semada, ezan sesi titretmiyorsa cihanı özgürlük hayal olur.
Vatanı olmayanın  hürriyeti olmaz, yurt dışında doğmuş büyümüş bir yakınımla konuşuyorum, izin planlarını dinliyorum telefondan, diyor ki “İlk geldiğimizdeki ilk giren vaktin ezanı var ya ne etkileyici ne büyüleyici, bunu özlüyorum kıymetini bilin.” Ezanımızı dindirme Ya Rab, müslümanın eteğini kafirin eline düşürme Allah’ım. Bugün yazmakta zorlandım, zaten hava oldukça kasvetli, onca şehit anasının göz yaşını çekti toprak. Toprak yorgun gök yüzünün gözü yaşlı.
İçinizden bir ses yükseliyor! Ya anneler ağlamasın ya da kopsun kıyamet. Ya Rab annelerin yüreğine sabrı cemil isminle sabırlar yağdır, yoksa başka türlü nasıl dayanılır bu acıya?
Yunsun yıkansın sabrınla, içlerine bir güvercin konsun fısıldasın onlara, oğlun peygambere komşu Nebinin sancağının altında seni bekleyecek diye.
Siren sesleri gökleri delercesine çalıyor. Al bayrak altında yatıyor, boylu boyunca yiğitler, ana değil taş olsan dayanamazsın.
İyi ki mahkeme-i Kübra var, iyi ki analarına, evlatlarına eşlerine kavuşacaklar bir gün var. Evinde asker olanlar elleri semada, uykuları firarda alacakları iyi bir haberi bekliyorlar. Asker eşi olmak asker anası olmak, asker çocuğu olmak, bu dünyanın yükünü omuzlarına aldın demektir. Şehidi olan evlerin, ocaklarının bacası bundan sonra hep dertli tütecek anaların yüreklerindeki acı ancak öldüklerinde dinecek. Bizlerin izlemeye bile gücü yokken bu acı ile kavrulanlar ahirette gülecek. Ya Rab sabrı cemil isminle yıka bu yürekleri başka türlü dayanılmaz bu acıya.
Üstad sanki tekrar yazıyor istiklal marşını bu cuma gecesi bir daha:
Bastığın yerleri ''toprak!'' diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.
 
Bu milletin kadını nene hatunun torunu, başka türlüsünü düşünmez. Vatan için canı da verir candan öte olan evladı da verir.