Her şey 1992 yılında, Ankara’nın soğuk bir kış gecesinde başladı. Mustafa Akbıyık ve eşi, oturdukları kiralık evde kömür sobasından sızan gazla zehirlendi. Sabah uyanamayan çiftin yardımına, durumdan şüphelenen bir komşuları yetişti. Pencereyi açtığında içerideki yoğun dumanı fark eden komşusu sayesinde hastaneye kaldırılan Akbıyık, tam iki gün boyunca komada kaldı. Hayata tutunmayı başardı ancak uyandığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi.
Bir Yudum Su Artık İşkence
Hastaneden taburcu olup evine döndüğünde Mustafa Amca’yı garip bir his kapladı. Yaşamın kaynağı olan suya karşı içinde tarif edilemez bir tiksinti oluşmuştu. O günden beri ağzına bir yudum su dahi süremeyen yaşlı adam, su içmeye çalıştığında adeta kendini kaybettiğini dile getiriyor. Hatta durum o kadar ciddi bir hal almış ki; Mustafa Akbıyık ilaç içmek zorunda kaldığında, sarsılmaması ve kontrolünü kaybetmemesi için çocukları elini kolunu tutmak zorunda kalıyor.
Sadece Çay Ve Gazozla Geçen Ömür
Ankara’da gitmediği hastane, kapısını çalmadığı doktor kalmayan Akbıyık, 34 yıldır sıvı ihtiyacını sadece gazoz ve günde içtiği yaklaşık 15 bardak çay ile karşılıyor. Meyve suyu veya kola gibi diğer içecekleri de asla tüketemediğini belirten Mustafa Amca, tek hayalinin kana kana su içmek olduğunu söylüyor. "Suya hasret kaldım, gülmeye hasret kaldım" diyen dertli adam, iki günlük dünyada artık mutlu olmak ve normal bir insan gibi suyun tadına varmak istiyor.
