Sadece bizim el uzatmamız ile olur mu? Dediğimiz nede çok mesele var. Belki bizim bir sözümüz ile bir eylemimiz ile şifalanacak çok şey mevcut.
Güne ilk saksıda boynunu bükmüş çiçeklere can suyu vermek ile başlarsak yapraklarının dirildiğini yukarı doğru yükseldiğini gördüğümüz an dokunduğumuz her şeye iyi gelebiliriz aslında düşüncesi sarar inceden inceye bizi. Yeter ki tabiatta bize ihtiyacı olan şeyleri görebilelim
Tüm deniz yıldızlarından sorumlu değiliz belki, kaç tane deniz yıldızına nefes olabiliriz, kendimize bu soruyu sormalıyız.
İyilik etmek bizi azaltmaz, ancak bizi zenginleştirir.
Ne güzel bir hikâye ...
Bir adam sabaha karşı okyanus kenarında yürüyormuş. Birden binlerce deniz yıldızının karaya vurduğunu görmüş. Daha da yaklaştığı zaman bir çocuk fark etmiş. Çocuk deniz yıldızlarını tek tek alarak denize geri götürüyormuş.
Adam çocuğa yaklaşarak sormuş:
-Bu deniz yıldızlarını neden denize geri atıyorsun?
Çocuk cevap vermiş:
-Güneş yükseliyor. Birazdan sular çekilecek ve bu deniz yıldızları susuzluktan ölecekler.
Adam bu duruma şaşırmış:
-Sahil çok uzun ve çok fazla deniz yıldızı var. Hepsini kurtaramazsın. Ne fark eder ki?
Çocuk adamı dinlemiş. Daha sonra sahilden bir deniz yıldızı daha alarak denize bırakmış. Sonra adama dönerek:
-Bak görüyor musun bu deniz yıldızı için fark etti demiş.
Bir dahaki yazıda buluşmak duası ile.
