Gidenler kervanına bir yolcu daha eklendi hem de tam yazı yazmak için klavyenin başına geçtiğim şu dakikalarda teessürle okudum bu haberi. Psikoloji ve yazar camiasının duayen ismi Doğan Cüceloğlu, emri hak vuku bulmuş ve ebedi aleme göç etmiş. Cenabı hak rahmeti ile muamele etsin.
Bu gök kubbede bir hoş seda bırakmanın bana göre vücut bulmuş hali sanki. ''İnsanların en hayırlısı insanlara hayırlı olandır'' hadis-i şerifini düşününce kaç yüreğe kitapları ile dokundu kim bilir ? Hayatı anlamlandırmak üzere ne güzel bilgiler verdi bize.Hasbelkader hayatı anlamlandıramamış , kişileri zaten ölü saydı. İtikadımız şu yöndedir ki, ''bir insana vefatından sonra iyi denirse iyilikle muamele görür'' bize ulaştığı yönü ile biz iyi bilirdik.
Bir çok yazım da sözlerini yazdım, kitaplarını okudum, röportajlarını dinledim. Hatta bazen gülüyorum aklıma gelince, bundan on beş yıl kadar önce birisi ile tanıştığımda, Doğan Cüceloḡlunu tanıyor musun? diye sorardım. Yanıt “yok tanımıyorum” ise, “ne paylaşırız ki?” diye düşünürdüm. Sonra o kriter olmaktan çıksa da benim için çok önemli biriydi. Evet çok üzgünüm, bu üzüntümü de yazarak ifade etmek iyileştiriyor beni.
Çabanın ve ayrılığın olduğu bir yer de, istediğimiz hayal ettiğimiz ütopik bir mutluluk değil elbet de. Herkesin bileti kesilmiş vakit saat belli ama biz gidenin arkasından yas tutuyoruz içimizde ki merhametin tesiri ile. Ertelemeden devam edeceğiz kendi hikayemiz de, belki yarın çok geç olabilir hayaller için. Doğan hoca ile yüz yüze karşılaşmayı çok istedim. İlimize geldiğinde hiç bir söyleşisini kaçırmadım lakin hiç yüz yüze gelmedim. Telefon da bile olurdu, ''Onu ne kadar sevdiğimi anlatsam, Oda bana naif ifadesi ile ah canım dese.''
O kadar inanıyordum ki bunun olacağını bir kaç yazardan ve şehrin büyüklerinden söz de almışlığım vardı. Ama olmadı onunla birlikde benim de bir hayalim öldü ve gerçekten bununla yüzleşmek acı verdi. Hayallerin de insanlar gibi ruhu varmış, bugün onu hissettim benden uzaklaştı bu hayalim hüzünle, onu kitaplarından söyleşilerinden hep bir şey öğrendik. Bu hayalimin olmayışı da bana bir şey öğretti çok gayret et, yoksa sadece hayal olarak kalır zaman kısa.
Annesini altı yaşında kaybetmiş, bunu paylaşırken ağlayan, ''Ağlayamıyorsanız anlamıyorsunuz sözünü sıkça bana hatırlatan, belliki o koca yüreğiniz annesizlikle baş edememiş kıymetli hocam makamınız ali olsun. Doğan hoca bir sözünde şöyle söylemiş; “ Makam, mevki, rütbe, unvan; bunların hepsi cekettir. Ceketi asar bir yere gideriz. Arkamızda sadece insanlığımız kalır ve öldüğümüzde sadece çıplaklığımızı götürebiliriz bu dünyadan.”
Evet vefat ettiği gün akşam canlı yayını vardı. Meğerse randevu ölümleymiş kim bilir biz de ne kadar kaldı. Bundan sonra daha çok gayret edeceğim hayallerim için! Ve bir insanın artık ismi anılmadığında ölürmüş. Belli ki hiç ölmeyeceksin, ''Ah canım'' Doğan hoca.
Bir dahaki yazı da buluşmak üzere.
