Çakşur'da  bizim mahallede eşek bahçe ile ,çarşı ile ev arasında çalışan emektar hayvanlardı. Mahallede en fazla eşek dedem İsmail Çakmak'da  olurdu. Bahçemiz çoktu.Eşeğe ihtiyaç vardı.Komşu komşuya eşegini nazlı verirdi.Mahallemizde, bahçelerimizde anırtı sesleri  yankılanırdı. Biz o sesleri duyarak büyüdük.Eşege binmek çocukluğumuzun  en büyük  eğlencesi idi.Tabii eşekten düşene kadar.

Dedem İsmail Çakmak'ın meşhur Kır Eşeği vardı.

Cemal Çakmak eşeği ile Tozluyurt'un yolunu tutardı.

İlhami Demirsoy sabah eşeğini üzerinde bahçeye doğru yol alırken bakkal olan  bana 'iki ekmek ayırt' diye seslenirdi.

Onu Ağ'de bahçesi olan merhum  Emir Ali'nin  eşeği izlerdi.

Topaklar'dan Yusup Emmi nin boz bir eşeği vardı.İri cüssesi ile biner gezerdi.Nerede ise ayağı yere degerdi.

Fettah Emmi güzün ceviz torbasını eşeğe yükler, Aksu  Mahallesinin yolunu tutardı.

Lütfi Topak'ın boz eşeği çok hırçındı.

İsmail Sülçe   ise eşeğini hiç bırakmazdı.

Ağa Emmi nin boz eşeği meşhurdu.

Ayakları olmayan Topal Osman ise eşeği ile bütündü. Eşeği onun iki ayağı idi.Çarşıya onunla gelir giderdi.

Kıllı Mehmet'in eşeği ise son derece  bakımlı ve tımarlı olurdu.

Gürün'ün  ilk eşek arabası nı mahallemizde okulda hademe olan  Mustafa abi yaptı. Ardından eşek arabası aldı yürüdü.

Eşekçi İso'nun 4-5 eşeği olur.Toplu  nakliye yapardı.

Ağ'deki  elektrik santralının bekçisi Şazi Başer tüm bu eşekleri nalbantı idi.

 

Gürün'ün at arabalarından 3'ü bizim  Işıtan mahallesinde bulunurdu.Abdi Emmi ,  ilkokul arkadaşım Mine Sele nin babası nam-ı diğer Toso İsmail ve ortaokul arkadaşım Seyit Çirci'nin dedesi Yusup Emmi nin at arabaları vardı. Akşam çarşıdan  eve dönerken yolda mahallelileri bedava evlerine taşırlardı.

Koca mahallede şimdi bir tane eşek var.Ahmet  Sülçe'de.Her eşek bir evin sembolü idi.Her evin eşegini mahallede herkes bilirdi. İnekler,koyunlar çabuk satılır fakat eşekler ahırın demirbaşı idi.Özel takımları olurdu.Semer ve palan,yem torbası,kolan, eşegin kıyafeti diyebiliriz.

Evin mütevazi hayvanlarıydı. Evin ve bahçenin yolunu ezbere bilirdi.Gençler 4 nal sürmeyi,ihtiyarlar rahvan gideni severdi.Rengine göre isim alırdı.Boz,kara ve kır olarak adlandırılırdı.

Eşeklerin devri sona erdi.Onların yerini çapa motorundan uyarlanan araçlar aldı.Anırtı seslerinin yerini motordan çıkan rahatsız edici  'pat pat'sesleri aldı.

Şimdi ne eşek var,  ne yular,

 Ne semer,  ne palan

Geçip gitti o  güzel insanlar

Koca dünya zaten koca bir yalan