Ahmet ÖZDEMİR  “Bütün dünya senin olsun Bir dost bir post yeter bana Atlas libas senin olsun Bir dost bir post yeter bana” Önce dilime pelesenk oldu. Yüz yıllar ötesinden bir mutasavvıf âşığın olduğunu sandım. “Son kıtasında âşık adını tapşırmıştır,” diye düşünerek baktım: “…. Seyit Sefile'm işin bilir Bir dost bir post yeter bana…” Belli ki bir bayan aşığımızın deyişiydi. Ama ben Seyit Sefile’yi nasıl bilmezdim. Âşık Bacılara ilişkin onca yazı yazmış, programlar yapmıştım. Arayan bulur. Seyit Sefile, Erzincan doğumlu, gurbetçi, güzellik uzmanı, günümüzün şair bacılarımızdan İpek Bayrak’tı. Mahlas olarak bazen adını, bazen Dost İpek veya Seyit Sefile'yi kullanmaktaydı. Şimdi benim Facebookta arkadaşlarım arasında bulunuyor.  Hayatın geçiciliği, ölüm, kader, aşk ve diğer pek çok yönüyle ilgili konuları ele aldığı şiirlerinden bir bölümünü 1992’de “Bir Dost Bir Post Yeter Bana” adlı şiir kitabında yayınlamıştı. 1993 yılından beri eserlerini çeşitli müzik gruplarıyla seslendirmekteydi.  Yabana da zorda kalmazsam söylemem ama, kendi kendime yalan söylemem mümkün değil. Çoğu zaman özümü sığaya çekerim. “Bütün dünyaya karşı, bir dost bir post yeter mi bana?”  İnandım ki, “post” kavramının derin anlamları içermesine karşın, olmasa da olur, gerçekten bir dost yeter bana. Kefenin cebi yok.  Efendim yaşlılık insanın çenesini düşürüyor. Sözü dolandırdım. Yıllarca iyi günde kötü günde birlikte olduğumuz, pek çok etkinliği kotardığımız ailemizin manevi kardeşi, kadim dostumuz Mualla Tetik, ziyaretimize geldi. Eşim Sabahat’la sevindik. Kısa bir süre de olsa sohbet etmek, dertleşmek imkânı bulduk.  Her lafın sonunda “Hastalıktan söz etmeyelim, bir araya bunu konuşmaya mı geldik?” diyorduk ama, söz dönüp dolaşıp birimizin bir rahatsızlığına geliyordu. Her halde en çok ben hastalıklarımı anlata anlata Mualla ile Sabahat’ın başını şişirdim.  Hasılı kelam, “Bir dostu olmalı insanın” Can Yücel’den başlayıp, onlarca şaire ulaşıp, aynı duyguları içeren benzer sözlerle anlatılmış şiire ya da anonimleşmiş güzel söze ulaşmanız mümkün: Sahipleri kimdir? Bulamıyorum. İşte onlardan oldukça uzun bir şiirin ilk iki kıtasını aktarayım, gerisini siz bulun:  “Bir dostu olmalı insanın, zor gününde olanca sıcağı ile gülümseyen, Bir dostu olmalı yalnızlığında dağ gibi gönlünde büyüyen, Bir dostu olmalı yıldızlar gibi gecende doğan, Bir dostu olmalı insanın hüznünü duyduğunda gönül bağında seninle solan. Bir dostu olmalı insanın bakarken yüreğinin yandığı, Gözlerinden gözlerine bir sel gibi aktığı. Bir dostu olmalı insanın yarı yolda bırakmayan, Yorgun ayaklarında mecal kalmadığında senin bir kuş misali kanatlarında taşıyan. Bir dostu olmalı insanın, sırrını mahşere kadar içinde saklayan, Bir dostu olmalı insanın, çağlayan bir pınar gibi susadığında yudum yudum içtiği, Çöle dönmüş gönlünde bir vaha misali. ……..”