(7)
-Tamam, diyor babası. Varayım, bir hoş geldin diyeyim, diyor. Söylüyor mu?
-Söylenmiyor, dili yok, diyor.
-Nasıl dili yok, diyor.
-Dili yok, diyor. Hiç söylemiyor, öyle duruyor.
-Peki diyor.
Geliyor. Oğlanın yanına.
-Ula oğlum! Seni bu hale kim düşürdü, diyor.
Oğlan bezirgândan saz istiyor.
-Bir saz verin de söyleyim.
Bezirgân saz getirtiyor. Oğlan alıyor sazı eline. Bir düzün veriyor sazına. Alıyor orada bakalım ne diyor
Karaman dağında yanar bir ışık
Işığı görenler oluyor âşık
Buğday benizlidir zülfü dolaşık
Bir yar yaraladı yaram var benim
O da diyor ki:
-Köpoğlunun gedası diyor, yardan düşmüş de kafası kırılmış.
Bunun üzerine kızı Gülben diyor ki:
-Baba baba! Sen git malına mülküne bak. Ne demek istediğini sen anlamıyon, diyor.
-Al senin olsun kızım. Ben ne ettiğini gördüm, diyor bezirgân.
Mahmut alıyor bakalım bir daha:
Öğle ile ikindinin arası
Yaktı beni kaşlarının karası
Bilmem hançer bilmem kılıç yarası
Mahbup yaraladı yaram var benim
-Bildim, bildim diyor, bu Mahmut’un işini. Hani, esir gittiğini duydu ya. Söylediği şeylerden anlıyor.
Alıyor bakayım bir daha:
Bu yıl MAHMUT burada mı kışladı
Yaralarım göz göz oldu işledi
Kan yürüdü can çıkmaya başladı
Mahbup yaraladı yaram var benim
-Seni bu hale düşüren herhalde bir, sana bir emare vermiştir.
-Beni bu hallere sokan hiçbir şey verir mi?
-Vermiştir vermiştir, sen bir bak.
Oğlan sağına soluna bakıyor. Parmağında, Mahbub’un taktığı yüzüğü görüyor. Gülben kız, oğlanın parmağındaki yüzüğü çıkarıp kendi parmağına takıyor.
Mahbup Gence’ye geleli aradan yirmi gün geçmiş. Doğruca, hoş geldin, demek için onun yanına gidiyor.
Mahbup:
-Daha yeni mi geliyon?
-Yeni geliyorum, diyor Gülben.
-Ben buraya geleli kaç gün oldu?
-Yirmi gün oldu, diyor.
-Ee! Bu zamana kadar neye bekledin?
-Neye mi bekledim? Beş gün yük indirdik, beş gün kirli yıkadık, etti mi on gün. Beş de mal taksim ettik on beş, beş gün de yola vurduk, etti yirmi.
-Tamam, tamam diyor Mahbup. Gülben kızın parmağındaki yüzüğü görüp tanıyor.
-Bunun sahibi nerde, diyor.
-Neyin sahibi?
-Parmağındakinin sahibi nerede?
-Eskicilerden almıştık, diyor.
-Yapma kız, kalkar ayağımın altına alırım, diyor Mahbup. Onun sahibini bana söyle.
Kız ısrar edince bu bildiklerini söylüyor.
-Yirmi gündür ona hizmet ediyorum, diyor. Durumu çok iyi.
-Bizi buluştur.
-Peki.
-Nerde buluşturacaksın bizi?
-Sen onu bana bırak, diyor Gülben Hanım.
-Bahçede.
Mahpus Hanım’ın gözünü uyku tutmuyor. Gidiyor elma ağacına. Mahmut gelecek de görecek. Oraya halı-malı seriyor oturuyor.
Gülben Hanım, Mahmud’u alıp getiriyor. Mahbup, yaptığından utanıp yüzünü çeviriyor. Mahmut bunu görüyor. Orda alıyor bakalım ne diyor?
Ey canım bize darılmış
Katlimize ferman yazar
Gâh darılır buse vermez
Gâh ölüme ferman eyler
DEVAMI YARIN
